Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

Κομπανία

Κομπανία

Ξεκινάς μιλώντας...

Βελάκια

Βελάκια

Μετά το ματς με την...

Κάμπριο

Κάμπριο

Όποια ιστορία και...

Εξώφυλλο

Εξώφυλλο

Λίγο μετά τα...

Καταλαβαίνεις;

Καταλαβαίνεις;

Ρε να πούμε πριν έναν...

Παρουσίαση

Παρουσίαση

Δεν έγινα...

Ιστορίες

Ιστορίες

Η πιο...

  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14
  • Κομπανία

    Κομπανία

    Monday, 13 November 2017 14:01
  • Βελάκια

    Βελάκια

    Sunday, 12 November 2017 21:43
  • Κάμπριο

    Κάμπριο

    Friday, 10 November 2017 17:19
  • Εξώφυλλο

    Εξώφυλλο

    Thursday, 09 November 2017 20:07
  • Καταλαβαίνεις;

    Καταλαβαίνεις;

    Monday, 06 November 2017 17:59
  • Παρουσίαση

    Παρουσίαση

    Sunday, 05 November 2017 13:53
  • Ιστορίες

    Ιστορίες

    Friday, 03 November 2017 20:18

30 0038Ο μοναδικός άνθρωπος που κατάφερε να αποκαλείται ως «6ος παίκτης», σε πείσμα του δημοσιογραφικού κλισέ που αναφερόταν στον κόσμο του ΠΑΟΚ για να πουληθούν λίγα φύλλα παραπάνω. Αγαπημένος από την πρώτη ως την τελευταία του χρονιά, μου έμεινε περισσότερο το παράπονό του στη λήξη του αξέχαστου 4ου μικρού τελικού με το Περιστέρι, όπου μας είχε πιάσει ένα κρεσέντο με το «έλα στον ΠΑΟΚ, Κορωνιέ». Ήταν μια από τις δυσκολότερες, ίσως η δυσκολότερη χρονιά της δεκαετίας, η πρώτη χωρίς τον Μπάνε, χωρίς τον τραυματία Πέτζα, με το πείραμα Σκάιλς ως παίκτη-προπονητή και η ομάδα κατάφερνε να τη βγάλει πετυχημένη και να μας στείλει στο Λευκό Πύργο για πανηγύρια. Κι ο Μπουντουράκος είχε δηλώσει «νιώθω λίγο περίεργα, καταφέραμε έναν άθλο φετος κι αντί να χειροκροτούν εμάς χειροκροτούν παίκτη των αντιπάλων», κάπως έτσι, από τον ρέκορντμαν συμμετοχών στην ιστορία του ΠΑΟΚ.

Λιβαδειά

Λιβαδειά

Ήταν μια μέρα που θα τ&et ...

Read more
Χάλια

Χάλια

Είμαι από τους πιο άμ&p ...

Read more
Πεντάρι

Πεντάρι

Δεύτερη προσπάθεια να γράψω κάτι που δεν έχει καμία σχέση με τον ΠΑΟΚ. Πάμε πάλι είκοσι τόσα χρόνια ...

Read more
Κάποιοι

Κάποιοι

Κάποιοι Παοκτσήδες δεν έχουν χρήματα για να πάνε στο γήπεδο. 10 Ευρώ τους περισσεύουν όλα κι όλα, τα ...

Read more
Προκήρυξη

Προκήρυξη

Το Πρωτάθλημα Super League δι&epsi ...

Read more
Επέτειος

Επέτειος

Η Σ έχει ένα κατάστημα με είδη περιποίησης για γυναίκες. Και για μερικούς άντρες. Εισαγωγές, δηλαδή ...

Read more
1997

1997

Συναισθηματικά, θα διάλεγα να ξαναζήσω το 1990. Τις πρώτες μου εκδρομές, τις πρώτες μου Τούμπες, την ...

Read more
Νάσος

Νάσος

Σε αντίθεση με τον π ...

Read more
Κατεδάφιση

Κατεδάφιση

47 αγώνες. 22 νίκες, 25 ήττε&s ...

Read more
Βράχια

Βράχια

1 Οκτωβρίου 1992 - 1 Οκτω&b ...

Read more
0017

0017

Αναδρομικά, η μεγαλ ...

Read more
Δγετισία

Δγετισία

Από σήμερα, η ιστοσελίδα μας θα φιλοξενεί τον διάσημο καθηγητή διαιτησίας κύριο Περικλή Βασιλάκη Καΐ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.