Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

30 0040Κάποιοι κουστουμαρισμένοι μας μιλούσαν από το βήμα με τις ώρες και ήταν τόσο βαρετά όσα έλεγαν αλλά και η ζέστη του μεσημεριού μας είχε τσακίσει που είχαμε αράξει, σ’ εκείνο το περιβόητο «Συνέδριο Συνδέσμων» που είχε οργανώσει ο σωτήρας Μπατατούδης το καλοκαίρι του 1997, χωρίς πλέον να ακούμε τι λένε. Παρά τη φαινομενική του ανία και τους μορφασμούς που πρόδιδαν χαμένο χρόνο, ο Ζοζέ αποδείχτηκε πως ήταν ο μοναδικός που όχι απλώς παρακολουθούσε αλλά έφτιαχνε από μέσα του ολόκληρο μανιφέστο, ζυγίζοντας τα λεγόμενα των διοικητικών. Στην πρώτη ευκαιρία πήρε το λόγο: «Δηλαδή, για να καταλάβω, μας μαζέψατε εδώ για να μας εξηγήσετε πώς θα γίνουμε ρουφιάνοι της ΠΑΕ»; Δεν είναι έτσι τα πράγματα, «ρε ξέρω εγώ τι λέω τώρα, άσε, κατάλαβα, δε χρειάζεται να το μιλήσουμε περισσότερο». Οι Σύνδεσμοι να δώσουν το καλό παράδειγμα και τα μέλη τους να αναφέρουν στη διοίκηση περιπτώσεις όπου το Σήμα του ΠΑΟΚ γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης χωρίς άδεια, σε μπλουζάκια που πωλούνται έξω από την Τούμπα, σημαίες, πανιά, σουβενίρ. «Ρε καθίστε καλά, ρε». Τα γάμησε όλα, με δυο κουβέντες. Όπως πάντα, όταν κανείς δεν έλεγε το προφανές, το έλεγε αυτός.

42

42

06/12/1987, Σέρρες, ΠΑΟΚ-Ολ&upsil ...

Read more
Ελβετός

Ελβετός

Τις τελευταίες ημ ...

Read more
Αποτέφρωση

Αποτέφρωση

ΠΑΟΚ Σ’ ΑΓΑΠΩ ΚΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΜΕ ΚΑΨΟΥΝ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΤΟΥΜΠΑ ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΝ.& ...

Read more
Κλίκμπεϊτ

Κλίκμπεϊτ

Κάποια στιγμή χθες &tau ...

Read more
Ωχ

Ωχ

Κάθε φορά που βγαίνουν οι διαιτητές του αγώνα, αρχίζουν τα «ωχ». Καλογερόπουλος; Ωχ! ...

Read more
0010

0010

Από το ξύλο στα σκο&upsil ...

Read more
Κατηγορούμενοι

Κατηγορούμενοι

Το θέμα παραείναι σ&omicro ...

Read more
Κυμαινόμενο

Κυμαινόμενο

Η οργάνωση μιας εκδρομής από την επαρχία για Τούμπα ήθελε πολύ τρέξιμο. Απλή εκδρομή, ας πούμε ένα Π ...

Read more
Ατζέντης

Ατζέντης

- Hello.- Hello, Mr. Agent, I’m calling from PAOK…- Yes, yes, I know who you are.- So, ...

Read more
Καθυστέρηση

Καθυστέρηση

ΠΑΟΚ-Ηρακλής, βάζει πρώτη γκολ η γριά. Αρχίζουν να πέφτουν σε κάθε φάση, καθυστερήσεις και τα γνωστά ...

Read more
Πεντάρι

Πεντάρι

Δεύτερη προσπάθεια να γράψω κάτι που δεν έχει καμία σχέση με τον ΠΑΟΚ. Πάμε πάλι είκοσι τόσα χρόνια ...

Read more
Ελλάδα

Ελλάδα

Αυτά είναι τα σημεία &t ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.