Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

30 0043Η προπονητική του καριέρα στον ΠΑΟΚ συνέπεσε με τη μοναδική περίοδο που έκανα αποχή, ακριβώς μετά τις δηλώσεις Ζαγοράκη πως όποιος δε γουστάρει τον προπονητή να μην έρχεται στο γήπεδο. Εγώ με τον Σάντος δεν είχα κανένα θέμα να μην τον γουστάρω, αλλά ήταν όλο εκείνο το περιβάλλον τριγύρω του που μου έφερε αναγούλα κι έκατσα σπίτι μου σχεδόν σε όλη του την τριετία, συνεπώς οι περισσότερες μνήμες μου από τον Πορτογάλο προέρχονται από την τηλεόραση και όσα μου μετέφεραν όσοι πήγαιναν. Από τη μία ο τρόπος που έφυγε με το ψέμα πως δε θα πάει στην Εθνική, από την άλλη η μπάλα που παίζαμε, ένα ποδόσφαιρο για τη νίκη με κάθε κόστος και κάθε βαρεμάρα που δεν είχα συναντήσει ξανά στα όσα χρόνια βλέπω την ομάδα, πέρασαν τα χρόνια και δεν καταλαβαίνω γιατί τον αναπολεί τόσος κόσμος, όπως δεν καταλαβαίνω γιατί αναπολούν τον Αναστασιάδη, τον Μπόλονι, τον οποιοδήποτε έφυγε άρα επέλεξε να μας παρατήσει κι εμείς αντί να πούμε «στο καλό» καθόμαστε και παρακαλάμε να ξαναζήσουμε κάτι που μας άφηνε λειψούς όσο το ζούσαμε. Αν πρέπει κάτι να ξεχωρίσω και να του το αναγνωρίσω είναι που κατάφερε να λειτουργήσει μια ομάδα με τόσους πολλούς ακραίους χαρακτήρες στα αποδυτήρια που οποιοσδήποτε απ’ αυτούς, μόνος του, θα μπορούσε να έχει κάνει άνω-κάτω τα πάντα.

0025

0025

Η ομάδα ποδοσφαίρο&u ...

Read more
Πλάνο

Πλάνο

Επιτέλους, μίλησε κάποιος επίσημα για τον φετινό ΠΑΟΚ και μας ξεστράβωσε. Και όχι οποιοσδήποτε, μίλη ...

Read more
Αδικημένοι

Αδικημένοι

Στο μυαλό του τυπικού νεαρού βάζελου, η ομάδα του είναι η πιο αδικημένη της τελευταίας εικοσαετίας. ...

Read more
Βόλος

Βόλος

Μετά από ένα δίωρο πανη&gam ...

Read more
Συνένοχοι

Συνένοχοι

Πριν το Θωμά Βουλινό δεν ξέρω τι γινόταν με τους προέδρους. Δηλαδή ξέρω, τα έχω διαβάσει και μου τα ...

Read more
0043

0043

Η προπονητική του κ&al ...

Read more
Σκωληκοειδίτιδα

Σκωληκοειδίτιδα

Ο θρύλος λέει πως, όταν επέστρεψε από εγχείριση σκωληκοειδίτιδας ο Γιώργος Θεοδωρίδης, ο Άγγελος του ...

Read more
0013

0013

Όπως όλη η κερκίδα, έτσ ...

Read more
24

24

Τον Δεκέμβριο του 20 ...

Read more
Κομπανία

Κομπανία

Ξεκινάς μιλώντας σε ...

Read more
Απελπισία

Απελπισία

Ψάχνω ένα πράμα να πιαστώ και δε βρίσκω. Νομίζω πως αν δε σε πιάνει απελπισία με τη σημερινή κατάστα ...

Read more
Σαλώμη

Σαλώμη

Στις 17 Οκτωβρίου 2007 &omicr ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.