Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

Κομπανία

Κομπανία

Ξεκινάς μιλώντας...

Βελάκια

Βελάκια

Μετά το ματς με την...

Κάμπριο

Κάμπριο

Όποια ιστορία και...

Εξώφυλλο

Εξώφυλλο

Λίγο μετά τα...

Καταλαβαίνεις;

Καταλαβαίνεις;

Ρε να πούμε πριν έναν...

Παρουσίαση

Παρουσίαση

Δεν έγινα...

Ιστορίες

Ιστορίες

Η πιο...

  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14
  • Κομπανία

    Κομπανία

    Monday, 13 November 2017 14:01
  • Βελάκια

    Βελάκια

    Sunday, 12 November 2017 21:43
  • Κάμπριο

    Κάμπριο

    Friday, 10 November 2017 17:19
  • Εξώφυλλο

    Εξώφυλλο

    Thursday, 09 November 2017 20:07
  • Καταλαβαίνεις;

    Καταλαβαίνεις;

    Monday, 06 November 2017 17:59
  • Παρουσίαση

    Παρουσίαση

    Sunday, 05 November 2017 13:53
  • Ιστορίες

    Ιστορίες

    Friday, 03 November 2017 20:18

30 0050Παραμονή της Λιβαδειάς θα πηγαίναμε οικογενειακώς στο σπίτι του, «να γνωριστούμε και με τα παιδιά», να είμαστε άνετα, να μας παίξει και στην κιθάρα. Το άλλο πρωί θα φεύγαμε για το ματς, όλοι μαζί, «από νωρίς, να το ευχαριστηθούμε». Ειρωνεία, την ώρα του ματς ήρθε η είδηση πως ο Σάκης δεν άντεξε να παλέψει άλλο την κακιά του τη μοίρα που τον έστειλε από το τίποτα στην άλλη πλευρά. 3 Ιανουαρίου. Μου έμειναν τα καπελάκια που έδωσε η Θύρα 4 για τα παιδιά του, μου έμεινε και το βιβλίο που είχε αγοράσει ένας από τους καλούς μας για να του το πάω στο νοσοκομείο. Τα πήρε τα δωράκια η οικογένεια, αλλά είχαν πια χάσει το σκοπό τους, τι να βρεθεί να τους παρηγορήσει, έστω και για ένα λεπτό, μετά από τέτοιο χτύπημα. Ο Eloy, ο άνθρωπος-ζωντανή ιστορία του να ζεις στο στόμα του λύκου και να μη φοβάσαι να δείχνεις την ασπρόμαυρη ταυτότητά σου, που είχε τόσα να πει και με άφησε με το παράπονο πως δεν πρόλαβα να ακούσω ούτε τα μισά, αν και σπάνια τον διέκοπτα, δεν ήταν να του χαλάς τον ειρμό, μόνο να κερδίσεις είχες βρισκόμενος στην παρέα του.

Γενέθλια

Γενέθλια

Τέτοια ώρα, πριν από 29 ακ& ...

Read more
Πρωτοπόρος

Πρωτοπόρος

Τόσες δεκαετίες πνίγουμε τον καημό μας στο ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, αλλά από μέσα μας η φλόγα δε σ ...

Read more
Κλυταιμνήστρα

Κλυταιμνήστρα

Δε νομίζω να υπάρχει κάποιος που δεν την έχει δει, αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Η καλύτερη ελληνική ταινία ...

Read more
Νοσταλγώντας

Νοσταλγώντας

Για το «90 χρόνια ΠΑΟ&Kapp ...

Read more
Ζούκοφ

Ζούκοφ

Τούτος εδώ είναι ο Νικόλας ο Τόσκας. Η κορυφή στην ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη της Ε ...

Read more
Αίτηση

Αίτηση

Κάθομαι απέναντι στην υπάλληλο και αραδιάζω τα έγγραφα για τη σύνδεση της ΔΕΗ. Έχω ένα μικρό άγχος, ...

Read more
Αντίο

Αντίο

Είσοδος 24/02/2007 77’ ΠΑΟΚ- ...

Read more
2016-Βόλεϊ

2016-Βόλεϊ

16 πράγματα που θα θυ&m ...

Read more
Απογοήτευση

Απογοήτευση

Από εμπιστοσύνη και &ups ...

Read more
Τρούμπα

Τρούμπα

Αγαπητέ συνοπαδέ. Αν με παρακολουθείς, θα ξέρεις πως σε καμία περίπτωση δεν διεκδικώ αλάθητο σε οτιδ ...

Read more
Τζαμποσακούλα

Τζαμποσακούλα

Δεν είναι δυνατό να μεταφέρεται γονιδιακά αυτό το πράμα. Κι όμως, κάθε μέρα επαληθεύεται, αυτό το πα ...

Read more
Μπαλάφας

Μπαλάφας

Το ασπρόμαυρο ταξίδ&i ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.