Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

30 0050Παραμονή της Λιβαδειάς θα πηγαίναμε οικογενειακώς στο σπίτι του, «να γνωριστούμε και με τα παιδιά», να είμαστε άνετα, να μας παίξει και στην κιθάρα. Το άλλο πρωί θα φεύγαμε για το ματς, όλοι μαζί, «από νωρίς, να το ευχαριστηθούμε». Ειρωνεία, την ώρα του ματς ήρθε η είδηση πως ο Σάκης δεν άντεξε να παλέψει άλλο την κακιά του τη μοίρα που τον έστειλε από το τίποτα στην άλλη πλευρά. 3 Ιανουαρίου. Μου έμειναν τα καπελάκια που έδωσε η Θύρα 4 για τα παιδιά του, μου έμεινε και το βιβλίο που είχε αγοράσει ένας από τους καλούς μας για να του το πάω στο νοσοκομείο. Τα πήρε τα δωράκια η οικογένεια, αλλά είχαν πια χάσει το σκοπό τους, τι να βρεθεί να τους παρηγορήσει, έστω και για ένα λεπτό, μετά από τέτοιο χτύπημα. Ο Eloy, ο άνθρωπος-ζωντανή ιστορία του να ζεις στο στόμα του λύκου και να μη φοβάσαι να δείχνεις την ασπρόμαυρη ταυτότητά σου, που είχε τόσα να πει και με άφησε με το παράπονο πως δεν πρόλαβα να ακούσω ούτε τα μισά, αν και σπάνια τον διέκοπτα, δεν ήταν να του χαλάς τον ειρμό, μόνο να κερδίσεις είχες βρισκόμενος στην παρέα του.

Τεσσάρα

Τεσσάρα

Ήταν μία από τις τελευταίες έδρες-πραγματικές τρομοκρατίες και μία από τις καλύτερες εμφανίσεις ομάδ ...

Read more
Λάιβ

Λάιβ

Το κείμενο της ζωντ ...

Read more
Σουρεαλισμός

Σουρεαλισμός

«Σουρεαλισμός» (&Ups ...

Read more
Ενέργεια

Ενέργεια

Αριστερά, τα πιο πο&lambda ...

Read more
Απών

Απών

Η καλύτερη εκδρομή, το καλύτερο ματς, το καλύτερο ντου, η καλύτερη κερκίδα, πάντα πώς τυχαίνει να εί ...

Read more
Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015 & ...

Read more
Πιλότος

Πιλότος

Για να πας Αθήνα να δεις ένα ματς υπήρχε μία συγκεκριμένη διαδικασία. Έφευγες από Θεσσαλονίκη, έφταν ...

Read more
Συνάρτηση

Συνάρτηση

Για την καθυστέρηση έναρξης του αγώνα ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός επί 60 λεπτά και για 3 κιλά γάβρους στο γήπεδο ...

Read more
Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος π&om ...

Read more
Ομορφιά

Ομορφιά

Σαν σήμερα, στις 15 Μαΐ&omi ...

Read more
Ανακύκλωση

Ανακύκλωση

Κάνουμε χαβαλέ αυτ ...

Read more
0037

0037

Και πάνω που είχαμε &ka ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.