Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

Κομπανία

Κομπανία

Ξεκινάς μιλώντας...

Βελάκια

Βελάκια

Μετά το ματς με την...

Κάμπριο

Κάμπριο

Όποια ιστορία και...

Εξώφυλλο

Εξώφυλλο

Λίγο μετά τα...

Καταλαβαίνεις;

Καταλαβαίνεις;

Ρε να πούμε πριν έναν...

Παρουσίαση

Παρουσίαση

Δεν έγινα...

Ιστορίες

Ιστορίες

Η πιο...

  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14
  • Κομπανία

    Κομπανία

    Monday, 13 November 2017 14:01
  • Βελάκια

    Βελάκια

    Sunday, 12 November 2017 21:43
  • Κάμπριο

    Κάμπριο

    Friday, 10 November 2017 17:19
  • Εξώφυλλο

    Εξώφυλλο

    Thursday, 09 November 2017 20:07
  • Καταλαβαίνεις;

    Καταλαβαίνεις;

    Monday, 06 November 2017 17:59
  • Παρουσίαση

    Παρουσίαση

    Sunday, 05 November 2017 13:53
  • Ιστορίες

    Ιστορίες

    Friday, 03 November 2017 20:18

batΠέρσι είχα κάνει κάποιες εμφανίσεις στο τοπικό Πρωτάθλημα της Χαλκιδικής. Η εταιρεία που με είχε προσλάβει είδε καλά στοιχεία στο παίξιμό μου και μου ανανέωσε το συμβόλαιο και για φέτος. Αγωνίστηκα ως βασικός, με λογική συνέπεια να με ανακαλύψουνε οι μάνατζερς των μεγάλων ομάδων και να γίνει πραγματικότητα η μεταγραφή μου σε μεγάλο σύλλογο της πόλης.

Read more ...

luckyΔεν είναι εύκολο να έχεις άποψη για το μπάσκετ του ΠΑΟΚ αν δεν πηγαίνεις στο γήπεδο. Στο ποδόσφαιρο μπορεί να είσαι στη Μελβούρνη ή στο Σαντιάγο και να βλέπεις όλα τα ματς μέσω ίντερνετ, να ενημερώνεσαι, να ακούς και να διαβάζεις -όσο να πεις, μια καλή άποψη θα την έχεις στο βασικό κομμάτι.

Read more ...

cover picture 1Λίγο μετά τα Χριστούγεννα έμεινα από απουσίες. Όλοι οι καθηγητές της Γ’ Λυκείου βοηθούσαν, άλλος κάνοντας τα στραβά μάτια, άλλος σβήνοντας απουσίες για να με διατηρεί κάτω από το όριο των 64 αδικαιολόγητων που σε άφηναν στην ίδια τάξη.

Read more ...

i62Ρε να πούμε πριν έναν χρόνο σηκώσαμε το Πρωτάθλημα και φέτος τερματίσαμε τρεις πόντους πάνω από τον υποβιβασμό τι έπαθε ο Σκότσικ ξέχασε να προπονεί, ρε σε λέω δυο χρόνια περάσανε και αντί να ξανασηκώσουμε κούπα κάνουμε απεργίες και βγαίνουμε δεύτεροι ρε δεύτερος ο ΠΑΟΚ τι είναι αυτά να πούμε, ρε δηλαδή πώς θα γίνει μας παίρνει η Λάρισα το Πρωτάθλημα κι εμείς πουλάμε Λίμπρεχτς και Μπανιώτη στο γαύρο και δίνουμε την κούπα στον κάμπο,

Read more ...

ISOVITIS afisa AVLAIAΔεν έγινα ποδοσφαιριστής να με χειροκροτάνε στο γήπεδο, δεν έγινα τραγουδιστής να αποθεώνομαι στις συναυλίες, δεν έγινα ηθοποιός να μαγεύω από τη σκηνή. Δεν έγινα καν δικηγόρος, που είχα μια έφεση από μικρός, να αγορεύω με τις ώρες και να μου λέει ο πρόεδρος «συντομεύετε», που μου το λένε συνέχεια στην παρέα όποτε αναλύω τον ΠΑΟΚ. Υπήρξα, όμως, όλα αυτά: Έπαιξα μπάλα ως και στην Τούμπα, τραγουδούσα στη σχολική χορωδία επειδή δεν μπορούσα να πω «όχι» στις συμμαθήτριες που με θέλανε να περνάω ώρες μαζί τους μετά το μάθημα, έπαιξα ένα θεατρικό στο Γυμνάσιο με γεμάτο το νομαρχιακό Θέατρο στην Καβάλα, έκανα τον συνήγορο πέντε συμμαθητών που είχαν κλέψει ένα τουριστικό μαγαζί σε εκδρομή στη Θάσο και τους είχαν τσακώσει και στο συμβούλιο των καθηγητών είχα μπει με ένα τεράστιο μπλοκ με την αγόρευσή μου, που συγκίνησε τους πάντες και είχε ως αποτέλεσμα να φάει ο καθένας τους πέντε μέρες αποβολή και μόνο ένας να τιμωρηθεί με αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος.

Έγινα συγγραφέας. Κι ο συγγραφέας ούτε στην Τούμπα μπορεί να παίξει, ούτε σε συναυλίες, ούτε στο σανίδι, ενώ για να αγορεύσει στο δικαστήριο θα πρέπει να τον έχουν συλλάβει σε τίποτα επεισόδια. Το μόνο που μπορεί να κάνει ο συγγραφέας είναι να καλέσει τους αναγνώστες του σε μια παρουσίαση, όπου θα ακούσει να μιλάνε γι’ αυτόν και το βιβλίο του κάποιοι φίλοι, θα μιλήσει λίγο κι αυτός αν και δεν του αρέσει να μιλάει σε πλήθος και θα συναντήσει από κοντά όλα αυτά τα άβαταρ με τα οποία τόσα χρόνια συνομιλεί και συμφωνεί και διαφωνεί και τα βρίσκει και τα χάνει και επιτέλους θα μπορέσει να τους κοιτάξει στα μάτια.

Το πρόγραμμα λέει πως το επόμενο Σάββατο, στις 12 το μεσημέρι, θα μαζευτούμε στο Θέατρο Αυλαία, στη ΧΑΝΘ, θα ακούσουμε τον Δήμο, τον Αντώνη, τον Άκη και τον Γιάννη να αναλύουν τη λογοτεχνική αξία του Μια Εποχή Στο Τσιμέντο (ή, τέλος πάντων, αυτό τους είπα να κάνουν, αλλά αν θέλουν να μιλήσουν για τίποτε άλλο, για τις επιλογές του προπονητή ή τις μεταγραφές που χρειαζόμαστε, δεν θα τους διακόψει κανείς), θα αναγκαστώ εγώ να μιλήσω για να διορθώσω κάτι που θα έχει πει επίτηδες λάθος ο Γιάννης για να με αναγκάσει να πάρω το μικρόφωνο, θα γνωριστούμε, θα συζητήσουμε, θα σχολιάσουμε γιατί λείπει ο αριθμός «14» από το φιλμάκι του οπισθόφυλλου όπου ξεκάθαρα κάποιος μπορεί να δει πως ξεκινάει από το «13» και φτάνει στο «15» χωρίς ενδιάμεσο νούμερο και άλλα καυτά παρασκήνια, και όταν τελειώσουμε θα πάμε στο Παλατάκι να δούμε ΠΑΟΚ-Άρης στις 18:30 (ο λόγος που γίνεται η παρουσίαση 11 Νοεμβρίου είναι για να δει ο Ανδρουλιδάκης αγώνα στο Παλατάκι, μιας και τον κουβαλάμε από την Αθήνα). Εκτός αν τελειώσουμε αρκετά νωρίς ώστε να έχουμε χρόνο για καφέδες και μπύρες και οτιδήποτε μας έρθει, αναλόγως τη διάθεση και τον καιρό. Φυσικά, για να τα ζήσει κάποιος όλα αυτά θα πρέπει να έχει περάσει τον έλεγχο στην είσοδο από τη Χουλιγκάνα και τη Λιλιγκάνα (που τελευταία τη φωνάζουμε «Παριζιάνα» επειδή τρώει πέντε φέτες πάριζα την ημέρα) που θα βρίσκονται εκεί και θα σας παίρνουν τα καπάκια (το μόνο αντικείμενο που απαγορεύεται να περάσετε στο Θέατρο, ως φόρος τιμής στην ελληνική αστυνομία που συνέβαλε τα μέγιστα στη δημιουργία πολλών θεμάτων που διαπραγματεύεται το βιβλίο).

Θα σας ήθελα όλους εκεί. Δεν μπορώ να το αποτυπώσω με λόγια πόσο σπουδαίο είναι να έχεις δίπλα σου κανονικούς ανθρώπους και όχι ψηφιακούς φίλους όταν είσαι ένας τύπος που δουλειά του είναι να επικοινωνεί μέσω λέξεων με τον υπόλοιπο κόσμο. Είναι αναζωογονητικό. Είναι συγκινητικό. Και είναι η επιβεβαίωση πως όλα αυτά συμβαίνουν πραγματικά, δεν είναι ένα όνειρο από το οποίο θα ξυπνήσω ένα πρωί και θα πρέπει να πάω από τα ξημερώματα να κουβαλάω κιβώτια και αυτό είναι για μένα, δεν έχει κάτι περισσότερο. Για τους εκτός Θεσσαλονίκης θα χρειαστεί υπομονή -για τους Αθηναίους και τους Καβαλιώτες λιγότερη, για τους υπόλοιπους δεν ξέρω ακόμα, θα το δούμε όσο περνάει ο καιρός. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την παρουσία σας στη γιορτή μου. Θα τα πούμε το Σάββατο.

tsimento2017Η πιο συγκλονιστική στιγμή που έχω ζήσει ως συγγραφέας είναι η παρουσία μου στην ανάγνωση ενός θεατρικού που είχα γράψει για μια ερασιτεχνική ομάδα πριν αρκετά χρόνια.

Read more ...

i66It’s a boy? It’s a girl? It’s a ΠΑΟΚ! Ο μέγιστος κάγκουρας Βλαμμένος Αθηναίος Παοκτσής στολίζει το αθηναϊκό μαιευτήριο με την πιο εύστοχη απάντηση για το φύλο των παιδιών του: Είναι κορίτσι; Είναι αγόρι; Είναι ΠΑΟΚ!

Read more ...

Εντεκάδες

Εντεκάδες

Την Πέμπτη 30 Σεπτεμβρί&omicron ...

Read more
4/10

4/10

Ημέρα Μνήμης. Σύμβολο. Για τους έξι, αλλά και για όλα τα Παοκτσάκια που μας άφησαν λιγότερους. ...

Read more
Πλάκα

Πλάκα

«Έχω πάθει πλάκα», είπ& ...

Read more
Αποτελέσματα

Αποτελέσματα

Το Κουίζ «ΠΑΟΚ 90 Vol. 1» ...

Read more
Οδηγός

Οδηγός

Είναι κοντός ο οδηγός ...

Read more
Νικόλας

Νικόλας

Εκείνοι οι πολύωρ&omi ...

Read more
Θάνος

Θάνος

Είχαμε πάρει τα εισ& ...

Read more
Συνείδηση

Συνείδηση

Αμφιταλαντεύτηκα, πάλεψα μέσα μου για αρκετή ώρα, μέχρι και ερώτημα στους φίλους μου έβαλα στο Faceb ...

Read more
Αγκαλίτσες

Αγκαλίτσες

Για να μπορέσεις να μεταφέρεις στους κάτω των 30 το κλίμα της προ Κόκκαλη εποχής χρειάζεσαι μηχανή τ ...

Read more
Σεβασμός

Σεβασμός

Είναι η λέξη-κλειδί. Είναι η λύση για όλα τα προβλήματά μας. Είναι αυτό που χάσαμε κάπου στη διαδρομ ...

Read more
0049

0049

Δευτέρα πρωί έφευγα ...

Read more
Λάιβ

Λάιβ

Το κείμενο της ζωντ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.