Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

araxteΆσχημο πράμα η ανεργία και τα χρέη. Ωραίο πράμα η δουλίτσα, αρχίζεις να πληρώνεσαι και σιγά σιγά βουλώνεις τις τρύπες που είχαν ανοίξει όσο καθόσουν τους προηγούμενους μήνες. Αλλά αυτό το σερί που έχω επί ένα μήνα πρωινή βάρδια με έχει τσακίσει.

Ξύπνημα στις 4:15 ή στις 4:45, αναλόγως το ωράριο, φραπές στο φραπέ, τσίμπλες ατελείωτες, χασμουρητά, νύστα όλη τη μέρα. Και να θες να κοιμηθείς νωρίς και να μη σ’ αφήνουνε τα τερατάκια στο σπίτι, να πέφτουν για ύπνο μεσάνυχτα και η κούραση να συσσωρεύεται νύχτα με τη νύχτα. Ευτυχώς, το μαρτύριο τελειώνει αύριο το πρωί -μπαίνω σε βραδινή βάρδια και θα στρώσω.

Ένα μεσημέρι είπα να κοιμηθώ κι εγώ, που σήμερα είναι η πρώτη μέρα χωρίς σχολεία και οι μικρές είναι πακέτο αλλού ως το απόγευμα. Πίκρα. Εφιάλτης κόντρα στον εφιάλτη. Μόλις έκλεισα τα μάτια μου, κάτι πελώρια, σαρκοφάγα φυτά άρχισαν να με κυνηγάνε και να φωνάζουν απειλητικές, δαιμονισμένες λέξεις: «Γκρίνια»! «Μίρλα»! «Στηρίξτε»! «Αγαπήστε»! «Καρκίνοι»! «Αλλάξτε νοοτροπία»! «Κουμάντο στα λεφτά σας»! «Απαγορεύονται οι απόψεις»! «Απαγορεύονται αυστηρά οι αντίθετες απόψεις»!

Πετάχτηκα ιδρωμένος. Ξανακοιμήθηκα. Είχα μετατραπεί σε ζωοτροφή και με μασουλούσαν κάτι κατσίκες και πρόβατα. Σε κάθε δαγκωνιά άκουγα να ψιθυρίζουν «βιογραφικό», «τυφλή πίστη», «Παρτιζάν», «όρτοντοξ», «πίστωση χρόνου», «Φερνάντο», «Αντελίνο». Και όλα αυτά στα κινέζικα, δεν ξέρω πώς τα καταλάβαινα στο όνειρό μου. Ξύπνησα πάλι. Δεν είχα κλείσει ούτε πέντε λεπτά ύπνου. Έρχονταν ειδοποιήσεις στο κινητό, μπιπ μπιπ, «στηρίξτε, αγαπήστε, γκρίνια, μίρλα».

Για όποιον ενδιαφέρεται για την άποψή μου για τον νέο προπονητή, αυτή είναι, μπέσα και χωρίς αστειότητες, η εξής: «Στ’ αρχίδια μου». Ούτε κανένα καλό μου έχει κάνει ως τώρα, ούτε κανένα κακό, θα περιμένω να τον κρίνω όταν αρχίσει να δουλεύει κι όταν αρχίσει να μιλάει. Δεν έχει σφαλιαρίσει κανέναν πιτσιρικά την ώρα του ματς, όπως αυτός που μας κουβάλησαν στο άλλο άθλημα που ξέχασα πώς το λένε για να τον βρίσω πριν έρθει, δεν έχει κάνει και τίποτα σπουδαίο για να πανηγυρίζω. Πραγματικά, ποτέ δεν είχα ιδιαίτερες σκασίλες για παίκτες και προπονητές, εκτός από τις λίγες περιπτώσεις που ένιωθα υπερβολικό θαυμασμό ή υπερβολική απέχθεια -κατά τα λοιπά, άλλα είναι που βάζω πάντα ως προτεραιότητες, κι ας μη βρίσκω πολλούς συνοδοιπόρους στη δική μου τάξη πραγμάτων στο ασπρόμαυρο σύμπαν.

Οι κλασικοί πουθενάδες που πήρατε σβάρνα τους ψηφιακούς καφενέδες και ειρωνεύεστε και βρίζετε αυτούς που ματώνουν για τον ΠΑΟΚ και ξερνάνε το άγχος τους επειδή δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά, αράχτε λίγο στο πληκτρολόγιο και παίξτε κανένα παιχνίδι στο κινητό σπάζοντας φούσκες ή βρίσκοντας τριάδες με βατόμουρα και αχλάδια. Όσους έχω διαβάσει σήμερα να ουρλιάζουν τους βλέπω δίπλα ή παραδίπλα μου στην κερκίδα εδώ και τρεις δεκαετίες, λάθος ανθρώπους βρήκατε να κουνήσετε το δάχτυλο για «το καλό του ΠΑΟΚ» και «το κακό του ΠΑΟΚ» και τις κλασικές τσιτάτες ατάκες των Est. 2007 που μας συντροφεύουν σε κάθε ασπρόμαυρη ηλεκτρονική παρέα.

Αυτοί είναι και το «Καλό» και το «Κακό» του ΠΑΟΚ, είναι ο ΠΑΟΚ σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια, δε θα ηρεμήσουν ούτε όταν πατήσουν στην κορυφή. Έχουν μάθει να κοιτάζουν μπροστά και ψηλά -όταν δεν έχει ψηλότερα, το εφευρίσκουν. Έτσι διατηρούμαστε πρώτοι τόσες δεκαετίες χωρίς να έχουμε κερδίσει τίποτα μέσα στο χόρτο: Επειδή δεν είμαστε ποτέ ευχαριστημένοι με τίποτα και πάντα ψάχνουμε το παραπάνω σε όλα. Οι βολικοί και οι βολεμένοι ποτέ δεν είχαν θέση ανάμεσά μας. Στην τελική, ποιος έκανε ποτέ του κακό επειδή ονειρευόταν περισσότερο από τους άλλους;

#Σουίτα

#Σουίτα

Μπορεί ο Ενασαπομά&sigm ...

Read more
24

24

Σήμερα, 24 Δεκεμβρίο&upsi ...

Read more
Τρούμπα (2)

Τρούμπα (2)

Προσοχή! Ακολουθεί δημοσίευση με σκληρή γλώσσα και βωμολοχίες! Παρακαλείστε, αν είστε κάτω των 18 ετ ...

Read more
Μπιζέρα

Μπιζέρα

«Να προσέχετε τον Πά&m ...

Read more
Δικαιοσύνη

Δικαιοσύνη

ΠΑΟΚ-Γκινγκάμπ 1-2. Εκτέλεση πέναλτι σε ευρωπαϊκό ματς στην Τούμπα, με το σκορ 0-1, σε αγώνα που με ...

Read more
Άριστα

Άριστα

Το μεγαλύτερο σε διάρκεια γκολ που έχουμε βάλει στην ιστορία μας μπήκε σε ένα Χαλκηδόνα-ΠΑΟΚ 1-2, στ ...

Read more
Σεισμός

Σεισμός

Ήταν ωραία έκπληξη η νότα από τα 90ς προχθές. Λίγα λεπτά ρετρό καγκουριάς, για να θυμούνται οι παλιό ...

Read more
Κορεό

Κορεό

Επιβάλλεται σχετική μελέτη της φωτογραφίας πριν την ανάγνωση. Λοιπόν, τι βλέπουμε στην εικόνα; ...

Read more
Καραόκε

Καραόκε

Μέρες παιδεύομαι να βρω μία λύση που θα τους αφήνει όλους ικανοποιημένους. Και τη βρήκα. ...

Read more
Αμαφούλε

Αμαφούλε

Με τα λόγια εύκολο είναι να βοηθάς την ομάδα. Γι’ αυτό κι εγώ θα τη βοηθήσω και πρακτικά. ...

Read more
Επαγγελματίες

Επαγγελματίες

Χρειάζεται και γραπτή ανάλυση αυτό το σχεδιάγραμμα των «επαγγελματιών» που φόρεσαν τις φανέλες ΠΑΟΚ ...

Read more
Καλλιθέα

Καλλιθέα

Μια φορά θα έτρωγα ξύλο επειδή με πέρασαν για οπαδό αντίπαλης ομάδας. ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.