Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

Κομπανία

Κομπανία

Ξεκινάς μιλώντας...

Βελάκια

Βελάκια

Μετά το ματς με την...

Κάμπριο

Κάμπριο

Όποια ιστορία και...

Εξώφυλλο

Εξώφυλλο

Λίγο μετά τα...

Καταλαβαίνεις;

Καταλαβαίνεις;

Ρε να πούμε πριν έναν...

Παρουσίαση

Παρουσίαση

Δεν έγινα...

Ιστορίες

Ιστορίες

Η πιο...

  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14
  • Κομπανία

    Κομπανία

    Monday, 13 November 2017 14:01
  • Βελάκια

    Βελάκια

    Sunday, 12 November 2017 21:43
  • Κάμπριο

    Κάμπριο

    Friday, 10 November 2017 17:19
  • Εξώφυλλο

    Εξώφυλλο

    Thursday, 09 November 2017 20:07
  • Καταλαβαίνεις;

    Καταλαβαίνεις;

    Monday, 06 November 2017 17:59
  • Παρουσίαση

    Παρουσίαση

    Sunday, 05 November 2017 13:53
  • Ιστορίες

    Ιστορίες

    Friday, 03 November 2017 20:18

nightΑπό τις 4:00 βρίσκομαι σε ένα χωριουδάκι που είμαι σίγουρος πως θα δυσκολευτώ να το βρω στο χάρτη, στο οποίο δεν ξέρω κανέναν και δεν πίστευα πως θα πατήσω το πόδι μου εδώ στη ζωή μου, αράζω σε μια στάση και περιμένω να πάει 6 παρά, να περάσει λεωφορείο προς Θεσσαλονίκη.

Τριγύρω μου σέρνεται μια ήρεμη αγέλη κοπρόσκυλων, τα οποία ως τώρα έχουν ξυπνήσει δύο φορές για να γαβγίσουν μανιασμένα σε ισάριθμα τρακτέρ που πέρασαν από το δρόμο. Ήταν και τα μοναδικά οχήματα που έχω δει εδώ και μια ώρα.

Από το βάθος φτάνει στη μύτη μου μια μυρωδιά από τα παιδικά μου χρόνια -ζεστό ψωμί, ο φούρνος του χωριού πρέπει να είναι το μοναδικό κτίριο με ζωή τούτη την ώρα. Πολλά κουνούπια, ξαποσταίνουν στο κινητό πριν μου επιτεθούν για άλλη μια φορά. Τελειώνει και το νερό, δεν πήρα τίποτα φαγώσιμο μαζί μου, αλλά ευτυχώς έχω τσιγάρα και μπαταρία. Άρχισαν τα κοκόρια, σολάρουν στο μουγκρητό του ηλεκτρικού ρεύματος στις θαμπές λάμπες της πλατείας. Έχει κρύο για καλοκαίρι, η ζακέτα ήταν καλή ιδέα.

Ποτέ δεν κώλωσα να κάνω οτιδήποτε για το μεροκάματο. Ή το νυχτοκάματο. Ώρες ολόκληρες αναμονής, ξημερώματα και μεσημέρια, κρύο, ζέστη, βροχή, χιλιόμετρα περπάτημα και περιπέτειες μοναχικές όπως τότε που δεκαπέντε χρόνων άλλαζα δέκα αυτοκίνητα με οτοστόπ για να πάω στον ΠΑΟΚ. Ξημερώνει. Μόλις διάβασα πως ο Μπεργκ παίρνει 2.750.000 ευρώ καθαρά και γκρινιάζει για οφειλή μιας δόσης 275.000 ευρώ, τα έβαλα στο κομπιουτεράκι, είναι ο μισθός που θα πάρω αν δουλεύω για περίπου 450 χρόνια, ξοδεύοντας στα πήγαινε έλα περισσότερες ώρες από όσες χρειάζεται ο Μπεργκ για προπόνηση. Ο Μπεργκ, ο Πρίγιοβιτς, ο Κλάους, ο καθένας.

Όσο και να με παιδεύει η ζωή, όσες φορές κι αν πήγε να με τσακίσει, δε θα ακούσεις από το στόμα μου γκρίνια καμιά, μόνο ευτυχία και χαμόγελα έχει απ' το πρωί ως το βράδυ. Οι λύπες, οι στεναχώριες, οι γκρίνιες με βρίσκουν μόνο όταν βλέπω, όταν σκέφτομαι, όταν ασχολούμαι με τον ΠΑΟΚ. Και αναρωτιέμαι αν σε μια άλλη ζωή δεν είχα γνωρίσει τον ΠΑΟΚ, θα ήμουν ένας απολύτως ευτυχισμένος άνθρωπος; Ή θα έψαχνα κάτι άλλο να με στενοχωρεί και να διώχνει την ασφυξία της μόνιμης χαράς και της αισιοδοξίας;

Ήρθε το λεωφορείο. Μπαίνω για το δεύτερο κομμάτι της επιστροφής. Μετά θα μπω για το τρίτο, θα φτάσω σπίτι, θα πνιγώ με τα μαχμουρλήδικα γέλια των κοριτσιών πριν τις πάμε στα σχολεία τους. Θα πέσω για ύπνο την ώρα που η πόλη θα έχει ξυπνήσει και θα απέχω για άλλη μια μέρα από τους ρυθμούς της. Θα ξυπνήσω το μεσημέρι, θα ξαναμαζευτεί η οικογένεια για το θορυβώδες, χαρούμενο τσίρκο που εδώ και χρόνια αποκαλούμε σπίτι μας, πώς περάσατε, τι μάθατε, τι φάγατε, τι ζωγραφίσατε, θα ξαναβραδιάσει και θα τις αποχαιρετήσω πάλι με ένα φιλί για τη νέα περιπέτεια που θα χρειαστεί προς και από τη δουλειά. Ο Μπεργκ ας πάρει 2.750.000 καθαρά. Εγώ έχω ανθρώπους που μ' αγαπάνε και δεν ξέρω κανέναν που με μισεί.

Ζου

Ζου

- Σσσσσσσσσσς...- Κα& ...

Read more
Χαρμάνης

Χαρμάνης

Ο πατέρας μου με τσά&k ...

Read more
0028

0028

Ο δικός μου «Κούδ&alpha ...

Read more
Χαΐρι

Χαΐρι

Ο Κώστας Λαγωνίδης ...

Read more
Ευγνωμοσύνη

Ευγνωμοσύνη

Θα παίζαμε σήμερα μ&epsilon ...

Read more
Προετοιμασία

Προετοιμασία

«Με τον όρο χειμερία νάρκη χαρακτηρίζεται μια κατάσταση μακράς ύπνωσης στην οποία και περιέρχονται π ...

Read more
Φακέλωμα

Φακέλωμα

Τη μάταιη μάχη ενάντια στην Εθνική Κάρτα Φιλάθλου οι οργανωμένοι οπαδοί θα τη δώσουνε μόνοι τους. Δε ...

Read more
Κερκιδάκι

Κερκιδάκι

Δίχως την παραμικρή σκέψη, αντάλλαζα την Τούμπα της Κυριακής με το κερκιδάκι στη Νέα Σμύρνη το Σάββα ...

Read more
Ελικοπτεράκι

Ελικοπτεράκι

Έχω οπισθοχωρήσει αρκετές φορές, είτε για ανασύνταξη είτε για επανεκτίμηση της κατάστασης, αλλά λα ...

Read more
Μοντέρνο

Μοντέρνο

Μαρκ-Βιβιέν Φοέ, ετών 28. &Alph ...

Read more
Στάσεις

Στάσεις

Μπορείς να πεις πως ...

Read more
Κυμαινόμενο

Κυμαινόμενο

Η οργάνωση μιας εκδρομής από την επαρχία για Τούμπα ήθελε πολύ τρέξιμο. Απλή εκδρομή, ας πούμε ένα Π ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.