Γειτονιά

Γειτονιά

Το μυαλό μου έχει...

Επανεκτίμηση

Επανεκτίμηση

Υπάρχουν δύο...

Λάσπη

Λάσπη

Τόσες δεκαετίες...

Τόνοι

Τόνοι

Από τη μία, έχουμε έναν...

Θαύμα

Θαύμα

Η φετινή...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

Βάρος

Βάρος

Η προσωπική μου...

Παππούς

Παππούς

Πέρασε η τετραετία...

Ήρεμα

Ήρεμα

Σαν σήμερα, στις 11...

Κυριακή

Κυριακή

Κερδίσαμε στην...

Χειρονομίες

Χειρονομίες

Κάπου υπάρχει μια...

Σημαντικό

Σημαντικό

Η ομάδα έπαιζε για...

  • Γειτονιά

    Γειτονιά

    Wednesday, 06 May 2020 15:16
  • Επανεκτίμηση

    Επανεκτίμηση

    Monday, 24 February 2020 23:06
  • Λάσπη

    Λάσπη

    Friday, 07 February 2020 00:16
  • Τόνοι

    Τόνοι

    Monday, 03 February 2020 16:57
  • Θαύμα

    Θαύμα

    Monday, 03 February 2020 08:25
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Tuesday, 24 December 2019 13:12
  • Βάρος

    Βάρος

    Saturday, 14 December 2019 20:21
  • Παππούς

    Παππούς

    Thursday, 12 December 2019 21:39
  • Ήρεμα

    Ήρεμα

    Wednesday, 11 December 2019 13:58
  • Κυριακή

    Κυριακή

    Monday, 25 November 2019 00:33
  • Χειρονομίες

    Χειρονομίες

    Monday, 04 November 2019 15:02
  • Σημαντικό

    Σημαντικό

    Saturday, 02 November 2019 15:06

joe12Το τελευταίο γκολ που είδαν οι εκδρομείς που χάθηκαν στα Τέμπη ήταν το τελευταίο γκολ με τη φανέλα του ΠΑΟΚ από τον μοναδικό άνθρωπο που φόρεσε το νούμερο 12 στην πλάτη.

Ο Τζο Νάγκμπε, ο οποίος ήρθε στον ΠΑΟΚ τη σεζόν που ξεκίνησε η μόνιμη αρίθμηση των εμφανίσεων σε όλη τη χρονιά, πήρε το 12, το τίμησε όσο λίγοι ξένοι και ακόμα λιγότεροι Αφρικανοί, έπαιξε σε ακριβώς 100 ματς και πέτυχε 11 γκολ -το τελευταίο του ήταν αυτό της ισοφάρισης μέσα στο ΟΑΚΑ, δίνοντας χαρά στους Σεισμός-Σεισμός-Του ΠΑΟΚ Ο Λαός και φορώντας τους το χαμόγελο στο πρόσωπο, με το οποίο έξι απ’ αυτούς έφυγαν λίγες ώρες αργότερα. Σαν σήμερα, στις 28 Μαΐου 2000, φορέθηκε για τελευταία φορά στην ιστορία του ΠΑΟΚ η φανέλα με το 12, καθώς ο Τζο Νάγκμπε τελείωσε την τρίχρονη σπουδαία καριέρα του στον Δικέφαλο και μαζί του αποσύρθηκε και το 12, ως φόρος τιμής στον «δωδέκατο παίκτη», δηλαδή στον κόσμο της ομάδας.

Αμυντικό χαφ από τα λίγα, πολλά κιλά μυαλό και υπόδειγμα ψυχραιμίας και κρύου αίματος στο παιχνίδι, αποτέλεσε ένα από τα βασικότερα εργαλεία της Ομάδας Των Τρελών στα τέλη της δεκαετίας του ’90. Πρωτοσκόραρε επίσης κόντρα στον Παναθηναϊκό, ανοίγοντας το σκορ με μια ασύλληπτη βολίδα στα δίχτυα του Βάντσικ, αν και τα γκολ δεν ήταν βασικό του χαρακτηριστικό. Η συνήθης κίνησή του ήταν να βρίσκει αμέσως τον ασφαλέστερο προορισμό για την μπάλα, δίχως ρίσκο, θυσιάζοντας ακόμα και μια επίθεση αρκεί να διατηρήσει την κατοχή -απαραίτητο συστατικό σ’ εκείνη την ομάδα όπου όλοι ορμούσαν να σκοράρουν από κάθε πλευρά, ο Νάγκμπε ήταν ο απόλυτος ισορροπιστής. Ήρθε στον ΠΑΟΚ στην πιο κατάλληλη ηλικία, στα 28 του, έφυγε για τον Πανιώνιο στα 31 και πολλά χρόνια αργότερα, μια πενταετία μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, κλήθηκε (και αγωνίστηκε ως βασικός) με την Εθνική Λιβερίας σε αγώνα προκριματικών για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής σχεδόν στα 43 του, στις 5 Ιουνίου 2011, όπου έπαιξε σέντερ μπακ και η Εθνική του κέρδισε 1-0 το Πράσινο Ακρωτήρι. Λατρεμένος ο Τζο, ένας από τους πιο ποιοτικούς ποδοσφαιριστές που έχω δει να παίζουν στον ΠΑΟΚ, πέρα από τους συμβολισμούς της φανέλας και ειδικά εκείνου του ιστορικού γκολ στις 3 Οκτωβρίου 1999.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB